ซับฟรีแปลเพื่อความบันเทิงส่วนตัว บรรยายไทย : eh Pattharawan
[My Secret Romance]
[Ministry of Culture and Korea Creative Content Agency aided in this production.]
[ตอนที่ 3 : ใจของฉันมันพลิกกลับไปกลับมาอย่างรวดเร็ว]
โภชนากร อียูมี ค่ะ
ฉันไม่ได้ตั้งใจส่งข้อความนั้นให้คุณนะคะ
ที่จริงฉันจะส่งให้เพื่อนค่ะ
อ๋อ ยังมีเวลาทำอาหารให้เพื่อนกิน
ทั้งๆ ที่งานของคุณกำลังยุ่งอยู่สินะ
ยกโทษให้ฉันเถอะค่ะ
ถ้าคุณยกโทษให้ฉันรับรองว่าฉันจะจำขึ้นใจไปตลอดค่ะ
ขอประทานโทษค่ะ
สนุกซะแล้ว
นั่นสินะ เป็นไปได้ไง
กับผู้ชายที่อกผายไหล่ผึ่งคนหนึ่ง
ไม่ทาง เขาเป็นแค่พนักงานของรีสอร์ท เป็นไปไม่ได้...
ไม่เปลี่ยนเลยสักนิด
ตั้งแต่หัวจรดเท้า
ผิดกับผม ที่น่าหลงใหลมากกว่าเดิม
ฉันคือใคร ฉันอยู่ไหนเนื่ย
รู้จักฉันด้วยเหรอ บ้าไปแล้ว
ฉันเป็นใครเนี่ย มีสติหน่อยสิ อียูมี
เอ่อ ฉันไม่รู้จริงๆ คะ ว่าคุณพูดถึงเรื่องอะไร
คุณจำผมได้เหรอ
ดูเหมือนว่าคุณคือ ผอ.ของบริษัทนี้ค่ะ
ยิ่งกว่านั้นล่ะ
- ลึกซึ้งกว่านั้นล่ะ - ไม่รู้ค่ะ
- ขึ้นรถ - โอ๊ะ
ฉันไม่ใช่คนใจง่ายที่จะไปใครก็ได้นะคะ
คุณหนีผมอีกแล้ว อยากให้เรื่องมันมากกว่านี้ใช่มัย
กลับมาแล้วเหรอ
ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่
ฉันจะทนได้ไหมเนี่ย
ทำไงดีล่ะ
ทำไมเหรอ มีคนไล่ปล้ำจูบเธอมาเหรอ
นี่ มีอะไรจะให้ล่ะ
"ผู้ชายชาติดีมีตระกูล"
เอาไหนก็ไปเลยปะ ก่อนที่หัวนายจะโดนตี
ยังไงเนี่ย ก็เธอนั่นแหละที่บอกให้หามาให้
รู้มั๊ย ฉันต้องพลิกแผ่นดินหาหนังสือนี่ตั้งกี่ร้าน
ใครบอกให้หา เมื่อไหร่ ใครบอกตั้งแต่เมื่อไหร่ล่ะ
หยาบคายมาก เห็นฉันเป็นคนหงุดหงิดทางเพศมากหรืองัย
คุณคงไม่รู้หรอก ผู้ชายอย่างผมไม่ใช่คนธรรมดานะ
พ่อผมน่ะเป็นเจ้าของรีสอร์ทนั่น ชา...
คุณคงไม่ได้แอบเอารถลูกชายเจ้ารีสอร์ทมาขับหรอกนะ
ไม่ใช่พนักงานรีสอร์ท แต่เป็นลูกชายเจ้าของรีสอร์ทงั้นเหรอ
คุณไม่เปลี่ยนเลยสักนิด ผิดกับผมที่น่าดึงดูดใจขึ้นกว่าเดิม
ทำงัยต่อดีล่ะ
ขึ้นรถ
โอ๊ะ
ฉันไม่ใช่ผู้หญิงใจง่ายที่ใครจะชวนขึ้นรถได้นะ
ฉันจะรอดูว่าเธอจะแกล้งทำเป็นไม่รู้ได้ถึงไหน
ยังมีอีกหลายบริษัทและภัตตาคารร้านอาหารอีกมามาย
ทำไมต้องเป็นบริษัทนี้ด้วย จบกัน ซวยชะมัด
ห๊ะ ฉันต้องเป็นคนเอาอาหารไปส่งงั้นเหรอคะ
ตอนนี้ฉันยุ่งมากค่ะ
จะเข้าห้องน้ำยังไม่มีเวลาเลยค่ะ
แล้วนี่ต้องให้ฉันเดินขึ้นลงไปส่งอาหาร 3 มื้อทุกวันอีก
- สิ่งที่คุณบอกมันไม่มากไปหน่อยหรือคะ - มันคือสิ่งที่ ผอ.ชา ต้องการให้ทำ
ถ้าคุณไม่อยากตกงานจะไม่ทำก็ได้
งั้นจะให้เริ่มเมื่อไหร่คะ
ตอนนี้เลย
แค่นี้ล่ะ
ฉันทำได้ ฉันทำได้
ฉันทำได้ ฉันทำ...
จะทำได้มั๊ย
ครับ เข้ามาได้
ไออิกู คุณมาแล้วเหรอ
[แผนงานปรับปรุง แทบ๊กรีสอร์ท]
คุณเป็นอะไรมั๊ย
มีอะไรให้แปลกใจเหรอ
ไม่ค่ะ ไม่เห็นอะไรทั้งนั้น
มื้อนี้ทำอะไรมา
เอ่อ ข้าวห่อเต้าหู้ใส่ลูกพลัม
แล้วก็ข้าวห่อด้วยผักและก็ผักห่อด้วยข้าว
มันดูเป็นอาหารพื้นๆ แต่มันดีต่อสุขภาพ
ผมคาดหวังไว้สูงมาก
ฉันก็ตั้งใจอย่างเต็มที่ ให้เจอคุณตามที่หวังไว้
หมายถึง ฉันตั้งใจทำมันมากค่ะ
นับจากนี้เรามาเจอหน้ากัน...
แบบนี้ทุกวันนะ
ทานให้อร่อยนะคะ
บอกให้ฉันใน 1 วัน ต้องทำอาหารให้กินทั้ง 3 มื้อ
- เลขาจาง ถามอะไรหน่อย - อะไรครับ
- หน้าตาอย่างผมเนี่ยมันไม่น่าจดจำเลยเหรอ - ใครว่าครับ
หน้าตาผมมันน่าลืมกันได้ง่ายๆ เหรอ
คุณคิดว่างัย
ผมว่าหน้าคุณจัดว่าดีอยู่ใน 5 % แรกของโลกเลยนะ
อันดับ % ที่ 1 ต่างหากล่ะ
ยังไงซะ...
หน้าตาผมใช่ว่าจะลืมกันได้ง่ายๆ นอกจากคนๆ นั้นมีสมองเท่ากับปลาทอง
ทำเป็นแกล้งตีหน้าใสซื่อกับผม
มีคนแกล้งตีหน้าใสซื่อบริสุทธิ์กับคุณด้วยหรือครับ
ใช่ แกล้งทำเป็นจำไม่ได้
วันไนท์สแตน เหรอ
พนักสาวมีอะไรกับเจ้านายบ้าบอนั่นเรอะ
น่าสนใจดีนะ
ใช่มั๊ย
- น่าสนใจ ใช่มั๊ย - แป๊บนึงนะ
ต้องจดไว้ก่อนเดี๋ยวลืม
นี่
อยากตายหรืองัย ลองเขียนสิฉันฆ่านายแน่
ถ้านายเป็นเธอ...
แล้วจะทำงานที่บริษัทนั้นต่อมั๊ย
ทั้งๆ ที่พลาดมีอะไรกับเจ้าไปแค่คืนเดียวตามเหอะ
ไม่โรแมนติกซะเลย มันน่าสยอดสยองมากกว่า
ทำงัยได้ล่ะ มันเสียไปแล้วเอาคืนไม่ได้หรอก
เรื่องนี้มันเกิดเมื่อ 3 ปีที่แล้ว ไม่ใช่ 3 วันก่อนนี้ซะหน่อย
ทำได้แค่ตีหน้าซื่อไว้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
จะให้ฉันตีหน้าเซ่อทำเป็นเหมือนไม่มีอะไเกิดขึ้นงั้นเหรอ
ถ้าเกิดขึ้นเมื่อ 30 ปีมาแล้วก็ว่าอย่าง
ยังไงก็น่าเป็นห่วงและต้องรีบจัดการ
นายคงไม่เจอเหตุการณ์แบบนี้ตอนออกไปหาข้อมูลเขียนหนังสือนะ
- เคยเจอมั๊ย - ไม่ขอตอบนะ
- นี่ จองฮยอนเท - ทำไม
นาย...
ทำแบบนั้นไม่ได้นะ
ฉันขอห้ามทำแบบนั้นเด็ดขาดตอนออกไปข้างนอก
เป็นไรไปล่ะเนี่ย
เมาน้ำมะนาวโซดาหรือเปล่าเนี่ย
ช่างเถอะ ไม่ต้องพูดเลย ถามอะไรก็ไม่ตอบ
ไม่น่า คงไม่ใช่ตัวเธอเองหรอก
มื้อเย็นของวันนี้...
ต้องกินคู่กับไวท์
["Under the Influence" - Eun Ji Won]
["Je T'aime" - Hey]
ฟังเพลงนี้แล้ว มันชวนให้อยากดื่มไวน์ขวดนี้มากๆ
สักหน่อยมั๊ย
ไม่ค่ะ ฉันคออ่อน
แต่ทำไมผมคิดว่าคุณน่าจะคอแข็งใช่เล่นนะ
ขอตัวค่ะ
นี่
ปิดเดี๋ยวนี้เลย
ไม่ปิดซะอย่าง
ขอบคุณค่ะ
ไม่เลวเลยนะ ที่ได้ทำงานในโรงอาหารของมหาวิทยาลัย
รอบๆ ตัวฉันมีแต่นักศึกษา
เหมือนตัวเองได้ลดอายุลงอย่างงั้นแหละ
แถมยังมีอาจารย์หล่อๆ ให้มองเพียบ
มีให้ฉันตกหลุมรักอยู่ทุกวันเลยล่ะ
ยังไงคงสู้ที่แทบ๊กไม่ได้มั่ง ว่ามั๊ย
ห๊ะ
ยูมี ทำไมวันนี้เธอดูใจลอยจัง เป็นอะไรหรือเปล่า
ขอโทษนะ วันนี้ฉันมีเรื่องต้องให้คิดอยู่หลายเรื่อง
งานมีปัญหาเหรอ
มีคนๆ หนึ่งสร้างปัญหาให้ฉันน่ะ
แถมฉันยังต้องทำอาหารให้เขากินตั้ง 3 มื้อ
แย่จัง
วันนี้ดูคุณมีชีวิตชีวาจัง ดูท่าจะมีเรื่องสุขใจ
- งั้นเหรอ - ผมดีใจที่เห็นคุณคนเก่ากลับมา
- ยังไงแน่ ไหนคุณบอกว่าชอบที่ผมทำตัวเป็นผุู้ใหญ่ - แค่บางเวลาน่ะครับ
ทำให้คิดถึงอดีตตอนที่คุณยังเป็นเด็ก
- ว่าไรนะ - เพราะโภชนากรคนนั้นหรือเปล่าครับ
โภชนากรคนนี้น่าจะมีอิทธิพลกับคุณมากอยู่นะครับ
ผมกินเพื่อให้ชีวิตอยู่รอด
โทรมาอยู่ได้ กวนใจชะมัด
ครับ
พี่จินวุค ฉันเลิกงานแล้วนะ
ถ้าพี่วางเราไปหาข้าวเที่ยงกินกัน
ไม่ว่าง ฉันกำลังจะออกไปข้างนอก
- งั้นเป็นมื้อเย็นนะ - คืนนี้ฉันมีต้องงานให้เสร็จ
งั้นรอให้พี่ทำงานเสร็จก็ได้
อย่ารอเลย ไม่รู้ว่างานจะเสร็จเมื่อไหร่
แค่นี้นะ ฉันต้องไปแล้ว
ฮัลโหล ฮัลโหล
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ทำไมเล่นตัวจัง
ยกโทษให้ก็ได้ เพราะความหล่อของพี่นี่แหละ
- วันนี้คุณจะอยู่ทำงานต่ออีกหรือครับ - อืม
- ไหนคุณบอกว่าวันนี้งานเสร็จหมดแล้ว - ผมต้องกินอยู่ข้าวเย็นน่ะ
หมายความว่าคุณจะอยู่ทำงานต่อเพราะรอกินมื้อเย็นใช่มั๊ย
- ทำไม อยู่ไม่ได้เหรอ - ได้สิครับ
เดี๋ยว เดี๋ยวก่อนครับ
ไปกินไก่ทอดกับเบียร์กันมั๊ยครับ
ผมกำลังเศร้าใจช่วยปลอบใจผมหน่อยนะ
- ไปออดิชั่นไม่ผ่านอีกล่ะสิ - ยังอยากจะเป็นนักร้องอยู่อีกเหรอ
ช่างรู้ใจผมจัง งั้นไปกินกันเถอะ
เสียใจด้วย ฉันมีนัดกับสุดที่รักแล้วล่ะ
ฉันก็มีนัดแล้วเหมือนกัน
ฉันต้องไปนัดบอดน่ะ
คุณยูมีล่ะครับ
ฉันยังไม่มีแผนไปไหนค่ะ
สักครู่ค่ะ
วันนี้ผมต้องอยู่ทำงานจนดึก
ผมหวังว่าจะได้กินมื้อเย็นตอน 4 ทุ่ม
ฉันต้องกลับไปทำงานซะแล้ว
ทำงานเหรอ
รอผมด้วยสิ
พาสต้าหอยแมลงภู่กับกุ้ง
ในครัวไม่มีอาหารทะเลค่ะ
ซี
ฟู้ด
พาส
สึ
ต้า
ค่ะ ได้ค่ะ อิชั้นจะทำค่ะ ซีฟู้ดพาสต้าบ้าบอเนี่ย
- คุณคะ กุ้งอยู่ตรงไหนคะ - นี่ครับ
- มันสดไหมคะ - สดครับ
คุณอดทนได้มากกว่าที่ผมคิดไว้
ครั้งนี้ผมจะใช้อาหารทำให้คุณระเบิดมันออกมาให้ได้
ครับ เข้ามาเลย
พาสต้าที่คุณอยากกินจนขึ้นสมอง
เอ่อ ฉันหมายถึงซีฟู้ดพาสต้ามาแล้วค่ะ
- ทานให้อร่อยนะคะ - เดี๋ยวก่อน
มีอะไรอีกเหรอคะ
ไหนน้า
ใส่ไว้ข้างไหนน้า
อยู่นี่เอง
รับสิ
ผมจ่ายคืนคุณทบดอกเบี้ยให้ด้วย
ฉันไม่รู้ว่าคุณจ่ายค่าอะไรให้ฉันคะ
รับสิ
ไม่ต้องจ่ายก็ได้คะ
คุณก็รู้อยู่แล้วว่าค่าอะไร
คุณอย่าอำฉันเลยค่ะ
ที่นี้ คุณต้องคืนให้ผมแล้วล่ะ
เสื้อของผม เสื้อโค้ทของผม
เสื้อขนสัตว์ 100 % ที่เย็บด้วยมือ สีเบจ
วันนั้นคุณหนีผมไปพร้อมกับเสื้อของผม
ฉันยังไม่เข้าใจกับสิ่งที่คุณพูดมาอยู่ดีค่ะ
คุณจะเล่นบทแกล้งโง่ทำเป็นไม่รู้ต่อไปใช่มั๊ย
แล้วทำไมคุณถึงตามหาผมเจอด้วยล่ะ
คุณคงไม่ตามมาทวงค่าน้ำมันรถไม่กี่วอนที่ผมติดคุณไว้หรอกนะ
ฉันแค่...มาสมัครหางานทำ
คุณมันเชื่อใจไม่ได้
เชื่อไม่ได้ทั้งนั้นไม่ว่าจะอาหารหรือคำพูดของคุณ
คุณทำแบบ ฉันไม่รู้อะไรทั้งนั้น
อาหารของคุณจะให้ผมเชื่อใจกินลงไปได้หรือ
ใครจะไปรู้ว่าคุณใส่อะไลงไปในนั้นบ้าง
นี่คุณ ฉันเป็นโภชนากรนะ ฉันคงไม่โง่ใส่ยาพิษลงในอาหารหรอก
งั้นก็กินให้ดูหน่อย
ห๊ะ
ชิมอาหารที่คุณทำ
พอใจยัง ทีนี้ฉันกลับบ้านได้แล้วใช่มั๊ย
เชิญ ถ้าคุณอยากกลับ
ถ้ามันจืดไปก็ใส่เกลือสิ
คนเฮงซวย
หัวหน้าคะ
ไม่ทราบว่าฉันจะขอย้ายไปทำงานที่ได้เมื่อไหร่คะ
หา ยูมิ คุณเพิ่งไปทำงานได้ 3 อาทิตย์เองนะ
- คือว่าตอนนี้ฉัน - คุณทำงานที่แทบ๊กกรุ๊ปใช่ไหม
คุณพูดแบบนี้ได้งัย ใครๆก็อยากได้งานที่แทบ๊กทั้งนั้น
แล้วถ้า
ให้ฉันสลับกับคนที่อยากมาทำงานที่นี่จะได้ไหมคะ
อย่าพูดแบบ เดี๋ยวคุณจะเสียใจภายหลังนะ
ยูมี คุณฟังผมพูดก่อนสิ
โอ๊ะ
เดี๋ยวนะ ยูมี
คุณอียูมี คุณนี่ช่างไม่มีความรับชอบเอาซะเลย
คุณคิดจะหนีกับสิ่งที่คุณรับมือไม่ไหวงั้นเหรอ
แทงคนข้างหลังงั้นเรอะ
- ฉันไม่ได้หนี - งั้นอะไรล่ะ
มีเหตุเพียงพอไหมสำหรับการกระทำของคุณ
มีค่ะ
ฉันต้องรับผิดชอบอาหารเที่ยงสำหรับพนักงาน 300 คนในหนึ่งวัน
แล้วก็มันไม่ง่ายเลยที่จะเตรียมอาหารไม่ซ้ำกันใน 3 มื้อในหนึ่งวันเช่นกัน
แม้แต่พนักงานพาร์ทไทม์ยังมีเวลาพัก
หมายความว่าผมต้องขึ้นเงินเดือนให้คุณด้วยใช่ไหม
- อย่างนั้นใช่ไหม - เงินเดือนเหรอ
มันไม่มากไปหน่อยหรือคุณ
นี่คุณกำลังพูดจาแบบกันเองกับผมอยู่ใช่ไหม
คุณวางแผนไว้แต่แรกแล้วใช่ไหม
คุณคิดจะเอาคืนฉันใช่ไหม
ทำไมคุณต้องจูจี้ขี้บ่นกับฉันด้วย
ใช่ ฉันจำได้หมด ฉันโกหกเอง
ที่รีสอร์ทนั่นฉันจำได้หมด
ไวน์นั่น ทำเรื่องห่วยๆ ไว้ที่ชายหาดนั่นด้วย ฉันจำได้หมด
ใช่ เสื้อกันหนาวของคุณ ฉันเอาไปเอง
แต่ฉันไม่อยากเห็นมันอีก แม่ฉันเลยเอาไปทิ้งซะ
เอ่อ อียูมี ฟังผมก่อน
"ทำนั่นสิ ทำนี่สิ ผมเกลียดนั่น ผมเกลียดนี่"
คุณคิดว่าตัวเองกำลังฝึกสุนัขอยู่เหรอ
ฉันเป็นโภชนากรไม่ใช่แม่บ้าน
คุณช่วยแยกใช้คนให้ถูกกับงานได้ไหม
ฉันเป็นโภชนากร ส่วนคุณเป็นผู้บริหารที่เป็นโรคขาดสารอาหาร
ฉันทำอะไรให้กินก็กินเข้าไปสิ
เดี๋ยว อย่างเพิ่งไป
ผมขอถามคุณข้อหนึ่ง
ทำไมเช้าวันนั้นถึงหนีผมไป
คุณคงข้องใจมากใช่ไหม
บอกเหตุผลผมมา
เพราะมันแค่ชั่วข้ามคืนเดียวไง
ฉันกลัว เพราะมันเป็นครั้งแรกของฉัน
เพราะฉันอยากจะลืมมัน...
แต่ใจฉันก็ยังหวั่นไหวกับมันอยู่
เพราะมันไม่ใชเรื่องเดิมๆ ที่เกิดขึ้นซ้ำๆกัน
ชะตาขาดแน่
ผอ.ชา ถึงบ้านแล้วครับ
เลขาจาง ไปเป็นเพื่อนดื่มกับผมได้มั๊ย
ไม่ได้ครับ ผมต้องไปเอาสูทตัวใหม่
เล่นตัวนะ
- มีอะไรเกิดขึ้นหรือครับ - ไม่มี
ทำไมคุณไม่ลองเปลี่ยนรสนิยมดูบ้างล่ะ
เจ้าของร้านนี้เป็นคนอิตาลี...
เพราะมันแค่ชั่วข้ามคืนเดียวไง
- คิดว่าตัวเองเป็นใคร - งั้นก็แล้วไป
ชวนผมมาดื่มแต่ไม่ยอมให้ผมพูดนี่นะ
งั้นก็ดื่มไปคนเดียวเถอะ
เพราะมันแค่ชั่วข้ามคืนเดียวไง
ฉัน ชาจินวุค
เป็นได้แค่ผู้ชายของเธอได้แค่คืนเดียวงั้นหรือ
ฉันโดนไล่ออกแน่ ไม่หรอก
เขาคงไม่ไล่ฉันออกเพราะเรื่องนั้น
ฉันเป็นโภชนากร ไม่ใช่แม่บ้านของคุณนะ
ช่วยแยกแยะใช้คนให้ตรงสายงานด้วย
ฉันอะไรให้กินก็กินไปสิ
ต้องโดนไล่ออกแน่
สวัสดีค่ะทุกคน
ยูมี วันนี้สภาพของคุณดูแย่มาก
ยังกับเมาค้าง
เปล่าค่ะ ขอบคุณที่เป็นห่วง
ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่ทำให้ฉันด้วย
มาตั้งใจทำงานกันจนจบเรื่องกันค่ะ
- ทำไมวันนี้เธอดูแปลกๆ - ไม่สบายหรือเปล่า
- หยุดคุย ไปทำงานได้แล้ว - ค่ะ / ครับ
เลขาจาง
เขาทิ้งมันหมดเหมือนเดิมใช่ไหมคะ
ผอ.ฝากผมบอกคุณว่าอาหารของคุณอร่อยมาก
เขาพอใจมากกับอาหารที่ทำจากผัก เนื้อ และเต้าหู้ที่ใส่ในลูกชิ้น
- ผอ. พูดไว้แบบนี้แหละ - ห๊ะ
จริงหรือคะ ที่อีตานั่น...
ฉันหมายถึง ผอ.พูดอย่างนั้นจริงหรือคะ
- เป็นไปได้ไง - แต่มันเป็นไปแล้ว
- เขาพูดอะไรอีกมั๊ยคะ - ไม่มี ไปล่ะ
เป็นไปได้ไง มันเกิดอะไรขึ้นอีกเนี่ย
หรือเขายอมปล่อยให้เรื่องนี้ผ่านไป
ไม่อะ เป็นไปไม่ได้แน่
ตั้งสติไว้ อียูมี เขาเชื่อใจไม่ได้หรอก
ลองชิมดูสิครับ
นั่งสิ
ผอ. เบง เอาโสมป่ามาให้แก
นี่ครับ
มันวิเศษมาก โสมบ้านๆ เทียบไม่ได้เลยครับ
- ผมกินไม่ได้ - ลองหน่อยสิครับ
ผมตกใจมากตอนที่คุณวูบไปเพราะกินอาหารไม่พอ
โสมนี่ใช่จะหากันได้ง่ายๆ นะครับ
อนาคตของบริษัทเราต้องฝากไว้ที่คุณนะ
คุณนี่ หาทางประจบประธานในอนาคดได้ไวดีนะ
ท่านรู้ทันผมซะแล้ว
เมื่อคืนกลับถึงบ้านปลอดภัยดีนะครับ
ผมดื่มไปแค่นิดเดียวเอง
วันนี้ทำไมถึงยอมกินข้าวโดยไม่บ่นสักคำ
ผมบอกโภชนากรไปว่าคุณกินอาหารได้อร่อยมาก
มันไม่อร่อยเลยสักนิด
สวัสดีค่ะ
- เธอพูดอะไรอีกมั๊ย - ใครหรือครับ
ก็ผู้หญิงคนนั้นงัย อียูมี น่ะ
เธอพูดอะไรอีกมั๊ยตอนที่คุณเอากล่องข้าวไปคืน
แล้วตอนที่คุณบอกว่าผมกินอาหารได้อร่อยมาก
เธอยิ้มบ้างมั๊ย
ดูเหมือนเธอจะพูดว่า "เป็นไปได้ไง อีตานั่นนี่นะ"
เท่าที่เห็นเธอพูดก็มีแค่นี้แหละครับ
อย่าใสใจเลยครับ
สวัสดีครับ
นี่ชุดใหม่เหรอ
ใช่ เป็นไงบ้างครับ
อย่าใส่อีกนะ ผมยังไม่อยากเป็นโรคมึนงง
ความรู้ทางแฟชั่นอ่อนด้อยมาก
จริงนะ ผมไม่กลับคำหรอก
รอหน่อยสิ ผมกำลังกำจัดพนักครัวพวกนี้ออกไป
ให้พวกคุณได้มาทำงานภายในเดือนหน้านี้
จริงเลย
ผอ.ชา
ทานข้าวหรือยังครับ
ทานแล้วครับ
- ขอตัวครับ - ครับ
- อร่อยจัง - พี่ป้อนผมหน่อยสิ
มีมือก็กินเองสิ ไอ้เด็กเวร
นะนะ ป้อนผมหน่อย
เซม มาทานด้วยกันค่ะ
อร่อยนะคะ
ก่อนที่จะนั่งกิน
เอานี่ขึ้นไปส่งด้วย
ถ้าเอานี่ให้เขากิน เขาอาจจะโหดร้ายกับคุณน้อยลงบ้าง
ยืนอยู่ทำไม รีบเอาขึ้นไปสิ
ค่ะ เหลือไว้ให้ฉันบ้างนะคะ
- อร่อยจัง อ้าปากสิครับ - ไม่อ้า
ครับ
พี่จินวุค
- ทำไมไม่โทรมาก่อน - ดีขึ้นหรือยัง
ดูสิ หน้าตาซูบซีดไปหมด
ทำไงดีล่ะ หน้าพี่โทรมจัง
เอามือออกไป
กล้าดียังไงมาลูบหน้าลูบตาฉัน
ใครบอกให้มานั่งตรงนี้ล่ะ
พี่รู้มั๊ย กว่าจะได้เจอหน้าพี่มันยากมาก
ต้องแอบหน้าหัว แล้วแอบเลิกงานก่อนเวลาอีกด้วย
น่ารำคาญชะมัด กะอีแค่เดือนนี้ฉันลาหยุดไปแค่ 5 ครั้ง
จูฮเยริ
พูดแบบนี้ออกมาได้ไง เธอทำงานคือผู้ประกาศนะ
ผิดตรงไหนเหรอ
ฉันใช้ความสวยทำงานนะ ไม่ได้ใช้สมองทำซะหน่อย
เมื่อไหร่จะรู้จักคิดซะทีนะ
ฉันเป็นผู้ใหญ่สุดแล้วในบรรดารุ่นเดียวกัน
ฉันชอบพี่ตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมแล้วนะ
จนตอนนี้เป็นสาวเต็มตัวแล้วด้วย
ออกไป ฉันกำลังยุ่ง
- ไม่อะ นานแล้วนะที่ไม่เจอกัน - เพ้อเจ้ออีกแล้ว
- ไปกินข้าวกันเถอะ - ปล่อยฉัน
"ฉํนขอโทษกับเรื่องเมื่อคืน" ไม่ ยังใช้ไม่ได้
ยังไงซะมันก็เกิดขึ้นไปแล้ว ปล่อยมันไปเถอะค่ะ
ไม่ใช่อะ
เราทั้งคู่โตๆ กันแล้ว ถ้างั้นเรา...
ควรแยกแยะให้ออกระหว่างเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัว
ปกติฉันเป็นคนฉลาดนะ ทำไมคิดได้แต่เหตุผลห่วยๆ ล่ะ
หัวเราะอยู่ได้ ออกไปเลยป่ะ
- นะ ไปด้วยกันนะ - ออกไปเลยป่ะ
เข้ามา
- ไว้ฉันกลับมาใหม่ดีกว่าค่ะ - เข้ามา
- ออกไป ออกไป - ไม่
ออกไปเลย
- เอาอะไรมา - อ่อ
ฉันเอามาให้ชิมค่ะ
- วางไว้ตรงนั้น - ค่ะ
ฉันออกไปก่อนนะคะ
ผู้ประกาศข่าว จูฮเยริ เหรอ
นึกว่าเธอทำอาหารมาให้พี่ แต่นี่มันคืออะไรเนี่ย
- หุบปากเถอะ - อย่ากินเลย เศษผักเศษขนมปังพวกนี้
- เศษอาหารชัดๆ - จำได้ว่าพี่ชอบทานปลาทูน่า
ที่รัก คุณถึงไหนแล้ว
ผมกำลังจะกลับบ้านแล้ว รอหน่อยนะ ตกลงจ๊ะ
- พี่จินวุค - เฮ้ย ทำบ้าอะไรเนี่ย
วางไว้ตรงนั้น
ลุงคะ เดี๋ยวก่อนค่ะ
จะคาดหวังอะไรอีกล่ะ
ไม่โดนไล่ออกก็บุญแล้ว
ได้รับข้อความแล้วโทรกลับหาแม่ด้วยนะจ๊ะ
เบียร์ที่โซลนี่ อร่อยกว่าไหนๆ
แม่ขออีกแก้วนะ
ตอนยูมีเด็กๆ ก็เป็นแบบนี้แหละ
สายเลือดเดียวกันก็งี้แหละ
ดงกู กี่ขวบแล้วล่ะ
3 ขวบครับผม
น่ารักนะครับ
ขอโทษนะครับที่ไม่ได้ไปงานแต่ง
ถ้าผมไป ยูมี บอกจะฆ่าผม
ช่างเถอะ เราเลิกกันแล้ว
ถึงยังไงฉันก็รับไม่ได้กับอารมณ์ของยัยเด็กนี่
- มาแล้วเหรอ - นี่ แม่มาได้งัย
แกเล่นบล๊อกเบอร์ฉัน แล้วทำไมโทรกลับหาแม่บ้างล่ะ
แม่มาทำอะไรอีกล่ะ
- ขอโทษครับวันนี้ร้านปิดแล้วครับ - แต่นี่เพิ่งจะ 1 ทุ่มนะคะ
ไม่พูดอะไรเลยเหรอ ทั้งที่เราไม่เจอหน้ากันนานแล้วนะ
แม่เหนื่อยแล้วนะ
แม่คิดว่าคงทนได้ไม่กี่เดือน
แต่ตอนนี้มันสุดๆ แล้วนะ
มองไปทางไหนก็มีแต่ทะเล
ชายทะเลมีไว้แค่วันหยุดเท่านั้น
ไม่มีร้านเหล้าเปิดโต้รุ่งเหมือนโซลสักร้าน
ที่นั่นมันบ้านนอกชัดๆ
ไหนแม่บอกว่าอยากมีชีวิตแบบอียูริ แม่บอกว่าอยากใช้ชีวิตอยูกับธรรมชาติงัย
- ความพยายามฉันหมดแล้ว - แล้วแม่จะกลับไปเมื่อไหร่
- จะกลับไปเมื่อไหร่ - เราเลิกกันแล้ว
ห๊ะ ถ้างั้น
ทำไงได้ แม่ต้องอยู่กับแกไปก่อนน่ะสิ
ใครบอกว่าอยู่ได้ล่ะ
ฮยอนเท เพิ่งบอกเมื่อกี้
ไม่ได้ แม่อยู่กับหนูไม่ได้
กลับไปซะ กลับไปเถอะค่ะ
ดึกป่านนี้แล้ว จะให้ฉันหอบลูกไปไหนอีก
แม่ไม่มีที่ไปแล้วนะ
ไม่มีใครบอกให้แม่ทำซะหน่อย แล้วก็ไม่มีใครบอกให้แม่แต่งงานใหม่
นังลูกปีศาจ
ยังไงแกก็เป็นลูกสาวคนเดียวของฉันนะ ไม่อยากจะเชื่อ
ไออิกู ดงกูของแม่
ต่อไปอย่าทำแบบนี้กับแม่นะ
รู้มั๊ย แม่ของเธอเล่นหนังอาร์
- ห๊ะ - จริงเหรอ
หนังมันชื่อเรื่องประมาณว่า "มันจะระเบิด"
ตอนที่ดู หน้าอกเธอใหญ่ใช่เล่นเลยนะ
เปียกหมดเลย
- ตายจริง - เล่นกันแรงไปนะ
ชีวิตฉันไม่ว่าที่บ้านหรือที่ทำงาน
มีแต่คนคอยสร้างปัญหาให้
เฮ้ย อย่างน้อยแถวบ้านก็ยังมีที่ดีๆ ให้สงบใจ
เสร็จยังคะ หนูจะไปทำงานสายแล้วนะ
อีกแป๊บนึงนะ รออีกแป๊บนึง
ยังไม่ออกอีกเหรอ ทำไงดีล่ะ
เพราะมีพี่สาวอย่างแก น้องเลยขี้หดตดหายไปหมด
ไม่ใช่ความผิดของหนูซะหน่อย แต่หนูจะไปทำงานสายก็เพราะเรื่องนี้แหละ
ตอนกลับบ้านซื้อนมถั่วเหลืองสำหรับเด็กกลับมาด้วยนะ
เงินน่ะ เดี๋ยวคืนให้ พอใจมั๊ย
โอ้ๆ เด็กน้อยของแม่
โทษค่ะ
คุณนั่นเองที่เอาผักเอาแป้งทอดไปให้ เอาของให้เธอเลยค่ะ
ครัวไปทางไหนคะ
- โทษนะ ทางนั่นใช่มั๊ย - ค่ะ
รู้แล้ว
ว๊าว อะร้าอร่ามซะจริง
ของปลอมน่ะ
อะไรมากมายคะเนี่ย
ต่อไปช่วยทำอาหารกลางวันด้วยนะ
ทำให้พี่จินวุคของฉัน ช่วงนี้ฉันต้องดูแลเขาให้พิเศษหน่อย
อย่างที่เห็น ถ้วย ช้อน จาน ชาม ต้องใช้ของดีๆ ทั้งนั้น
- คะ - คุณต้องทำให้ดูออกมาดีๆด้วยนะ
อาหารที่ตกแต่งได้สวยงามย่อมมีรสชาติไม่ใช่เหรอ
โอ๊ะ ใช่สิ
พี่จินวุคของฉัน ต้องใช้ช้อนส้อมนี้เท่านั้น
ช่วยบอกหน่อยนะคะ
ทำไมเราต้องทำตามที่คุณบอกด้วยคะ
หน้าที่ฉันก็แค่ทำอาหารที่มีสารอาหารครบทุกหมู่ให้ ผอ.กิน
ทำเหรอ เมื่อไหร่ล่ะ
ถ้าหมายถึงเศษผักเศษแป้งพวกนั่นล่ะก็
"เศษ" งั้นเหรอ
เท่าที่ฉันรู้ อาหารที่คุณทำนั้น ไม่เหมาะให้พี่จินวุคกินสักนิด
ไม่ได้เรื่องเลยสักนิด
ต่อไปก่อนที่จะทำอาหารแต่ละมื้อต้องถ่ายรูปให้ฉันดูก่อน
- ทำไมต้องทำขนาดนั้นด้วยคะ - ฉันต้องเตรียมตัวกับการเป็นภรรยาที่ดีค่ะ
- ฉันจะแต่งงานกับพี่จินวุคเร็วๆนี้ - ใครบอกฉันจะแต่งกับเธอ
ฉันจะกินอาหารที่ผู้หญิงคนนี้เป็นคนทำเท่านั้น
เพราะว่าเธอคือ โภชนากรส่วนตัวของฉัน
ใครหน้าไหนก็สั่งให้เธอทำอะไรไม่ได้ ยกเว้นฉันคนเดียวเท่านั้น
[บทส่งท้าย : ในที่สุดเวลาของฟู้ดบอมบ์ก็มาถึง]
โภชนากร อียูมี ค่ะ
ฉันไม่ได้ตั้งใจส่งข้อความนั้นให้คุณนะคะ
ที่จริงฉันจะส่งให้เพื่อนค่ะ
อ๋อ
ยังมีเวลาทำอาหารให้เพื่อนกิน ทั้งๆ ที่งานของคุณกำลังยุ่งอยู่สินะ
ถ้าคุณยกโทษให้ฉันรับรองว่าฉันจะจำขึ้นใจไปตลอดค่ะ
ขอประทานโทษค่ะ
พอใจหรือยัง ฉันกลับบ้านได้หรือยัง
เชิญ อยากกลับก็กลับเลย
ถ้ามันจืดก็เติมเกลือลงไปสิ
คุณกล้ามากที่เอาอาหารมาล้อเล่นกับผม
[บทส่งท้าย : จริงหรือที่ ผอ.ชา นั่งดื่มเหล้าอยู่คนเดียว ]
ทำไมคุณไม่ลองเปลี่ยนรสนิยมดูบ้างล่ะ
คิดว่าตัวเองเป็นใคร
งั้นก็แล้วไป
ชวนมากินเหล้า แต่ไม่ให้พูดเนี่ยนะ
งั้นดื่มคนเดียวไปก็แล้วกัน
ฉันไม่ได้ว่างซะหน่อย ทำไมฉันต้องทนคุณชายเจ้าอารมณ์ด้วยนะ
กลับบ้านเลยดีมั๊ย
[บทส่งท้าย : 3 ปี ที่ ยูมี ซ่อนไว้]
จะบ้าตาย ทำไงดีเนี่ย
[My Secret Romance]
ฉันจะแต่งงานกับพี่จินวุคเร็วๆ นี้
ใครบอกฉันจะแต่งกับเธอ
ฉันจะกินอาหารที่ผู้หญิงคนนี้เป็นคนทำเท่านั้น
ฉันว่ามันมีอย่างอื่นแอบแฝงอยู่กับอาหารนี้
- มันไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ - งั้นมันอะไรล่ะ
- คุณอยากจะคบกับผมมั๊ย - ห๊ะ
อะไรกัน เครื่องหมายตกใจ ลางร้ายหรือเปล่านี่
มีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ
คุณเปิดมันใช่มั๊ย คุณเห็นใช่มั๊ย ในกล่องมันคืออะไร
คุณเป็นใคร หลีกไปเลย